یکشنبه 1386/06/04
سراب
دستهام را دراز مي كنم
درازتر
فقط يك كم ديگه
دارم ميگيرمش
صبر كن
تنهايي و دل تنگيهام
كه مي خواستم با حضورت قسمت كنم
چرا هر وقت يك كم اميدوارم مي كني دوباره بعدش ...
واقعا چرا.
مي دوني اين صدا چند وقته كه منتظره
مي دوني ديگه غبار خاطره ها ان قدر زياد شدن كه ديگه ديده نمي شن
مي دوني اون كوچه ها ديگه سرد و خالي شدن
مي دوني قدم هام ديگه خسته و برهنه شدن
مي دوني
شايد مي دوني
شايدم به روي خودت نمياري
آخه مي دوني اين روزا خيلي ها خيلي چيزا رو به روي خودشون نميارن
شايدم نمي دوني...؟
پس اون رسم خوشايند مثل بقيه فراموش شده
من حق گفتنش رو ندارم ..آره مي دونم
اما ان دفعه تو فراموشش كردي
راستي
به خاطر يه چيزي ممنون
خيلي
نمي دونم اين رو كي قراره بگيري
راستي
من هنوز منتظرم
من نمي تونم كاري كنم وگرنه منتظر نمي موندم
نمي دونم
شايدم مي تونم
نذار يه سراب ديگه بشن
درازتر
فقط يك كم ديگه
دارم ميگيرمش
صبر كن
تنهايي و دل تنگيهام
كه مي خواستم با حضورت قسمت كنم
چرا هر وقت يك كم اميدوارم مي كني دوباره بعدش ...
واقعا چرا.
مي دوني اين صدا چند وقته كه منتظره
مي دوني ديگه غبار خاطره ها ان قدر زياد شدن كه ديگه ديده نمي شن
مي دوني اون كوچه ها ديگه سرد و خالي شدن
مي دوني قدم هام ديگه خسته و برهنه شدن
مي دوني
شايد مي دوني
شايدم به روي خودت نمياري
آخه مي دوني اين روزا خيلي ها خيلي چيزا رو به روي خودشون نميارن
شايدم نمي دوني...؟
پس اون رسم خوشايند مثل بقيه فراموش شده
من حق گفتنش رو ندارم ..آره مي دونم
اما ان دفعه تو فراموشش كردي
راستي
به خاطر يه چيزي ممنون
خيلي
نمي دونم اين رو كي قراره بگيري
راستي
من هنوز منتظرم
من نمي تونم كاري كنم وگرنه منتظر نمي موندم
نمي دونم
شايدم مي تونم
نذار يه سراب ديگه بشن
نوشته شده توسط خودم در 2:5 قبل از ظهر | |
