کدامم

       آهای من کدامم

 کاش پاسخی می رسید از پس این همه زخم

  رقص آلود و هوس باز

 از هجوم سایه ها می گریزم

 من به دنبال خود ، سایه ها به دنبال من

 کجایی ای شمس پنهان شده در نا منتهای وجودم؟

 او ایستاده

       با همه فرداهای من در هراس دستانش

 و من هنوز

           نه فردا را می شناسم و نه اکنون را ...

  تنها

      لرزش دستانش

                        که فردایم را

  در خود گرفته اند          نظاره گرم

 و حالا      

        من ایستاده ام

                          میان این همه تردید

  و تازیانه های درد را  

              بر پیکر خویش می نگرم

  در رؤیای خویش   او را می جویم

 تا زمزمه های نوشانوشم را ارزانیش بدارم

 و او همچنان

              بر سر کوچه های غریب انتظار ایستاده...

 اما اگر نیستی پایان من

 حماسه جاوید مرا روزگاران خواهند خواند

 تنها اگر کمی بردبار باشی

                                 خواهی دید

حرفی بزن خدا را

                  حرفی بزن

                   این گونه مرا در انتظار جاده های دور رها مکن

                                                              خدا را...

     تو اگر

               کلامی بر لب بنشانی

                                      من

                                        دست افشان از

                                                       ترنم هر کلامت

                                                      ترانه ای خواهم ساخت

            که اگر تو

                      کلامی را بر بستر اندیشه بگذرانی

                               و حرفی را از معنی بارور سازی

        من

           سروده هایت را

                            جاودانه خواهم ساخت

         سکوت از نگاه بر گیر

                                 با نگاهت حرفی بزن

         نگاهت را تنها آشکار کن         تا من

                   بر بستر بی پایان آن

                                          پرواز به اوج را بیازمایم

          چشمان گرسنه ام

                             سخت در هراسند

                                                پرواز در آغوش بازت را

              اما من         طالبم آسمان

                                            لانه کرده در آغوشت را

                از برای خدا چشمانت را باز نگه دار

                                    بگذار ناتمامی خویش را

                                                   با هر حرف و کلام

       در آغوشت

                  همانجا که خویشتنم را می فشاری

                                                   گم کنم

          نگذار این همه واژه

                               در آغوش هوس آلود و عفن درد

                                                            فشرده شوند

     بگذار              از چشمانت فرو بارند

                                      از برای خدا حرفی بزن

                                          از برای فرو ریختن

                                               خدا را

                                                   حرفی بزن